سیاه‌مشــــــــــــــــــــــــــــــــق

5- شاعر همشهری؛ پرویز (ابراهیم) هادی زاده (؟؟؟؟)

از زمانی که نوشتن راجع به شاعران تربت حیدریه را شروع کرده‌ام، سعی‌ کرده‌ام تا جایی که می‌توانم اطلاعات صحیح جمع‌آوری کنم و شاعران همشهری را هر چه کامل‌تر معرفی کنم. در چند ماه اخیر نوبت به معاصرین رسیده است و خوشبختانه به دلیل نزدیکی زمانی، از اغلب این شاعران اطلاعات بیشتری در دسترس است. خوانندگان عزیز بسیار لطف خواهند کرد اگر اطلاعات تکمیلی خود را برای من از طریق آدرس siyah_mast@yahoo.com بهمن صباغ زاده ارسال کنند. دوستان شاعر همشهری (ولایت زاوه، شامل: زاوه، تربت، رشتخوار، مه‌ولات) هم می‌توانند زندگی‌نامه و آثار خود را از طریق همین آدرس برای بنده ارسال کنند. اگر نمی‌دانید از کجا شروع کنید، من چند سوال در بخش فراخوان نوشته‌ام که با جواب دادن به آنها و ارسال جواب‌ها به من، خواهم توانست زندگی‌نامه‌ی شما را بنویسم. امیدوارم این وبلاگ در آینده به منبع قابل اعتمادی راجع به شعر تربت حیدریه و شاعران این خطه تبدیل شود تا راه برای محققانی که در آینده راجع به این موضوع‌ها تحقیق خواهند کرد، هموارتر شود.

حدود یک ماه پیش در ضمن تهیه و تنظیم زندگینامه‌ی استاد تهرانچی کتاب‌های ایشان را می‌خواندم. در صفحه‌ی 306 کتاب قند و قروت در مردم‌نگاری تربت حیدریه به این شاعر همشهری برخورد کردم؛ در این کتاب فصلی هست به نام زنده‌یاد‌ها که در آن بزرگان درگذشته‌ی تربت نام می‌برد و اشاره‌ای دارد به زندگی خانواده‌ی بزرگ هادی زاده که در تربت به نام هادی‌اُف یا هادیُف شناخته می‌شوند. در خلال توضیحات به معرفی اعضای این خانواده می‌پردازد و یکی این افراد شاعری است به نام پرویز یا ابراهیم هادی زاده. هرچند توضیحات کاملی از زندگی ایشان ارائه نشده و حتی سال تولد قید نشده اما با خود گفتم زندگی‌نامه‌ی این شاعر همشهری را در این هفته نقل کنم و از شما خوانندگان عزیز خواهش کنم تا در تکمیل آن به من کمک کنید.

شاعری زبردست، خوش‌قریحه ولی گمنام و گوشه‌گیر، یکی از فرزندان با افتخار مرحوم حاج محمدحسن هادی زاده رئیسی می‌باشد. این دوست و همشهری عزیز تخلص خود را اهر برگزیده است که از اول کلمات ابراهیم هادی زاده رئیسی تشکیل می‌شود. پرویز آقا از نوجوانی شعر می‌سرود و به ادبیات علاقه‌مند بود.

سروده‌هایش در زمینه‌ی غزل، قصیده، دوبیتی مرکب و رباعی و شعر نو، قابل تمجید است که گاه گاه در مطبوعات چاپ می‌شود، ولی یکی از شاهکارهای او منظوم کردن ضرب‌المثل‌های فارسی است که به بیش از 1500 می‌رسد. برای نمونه سه ضرب‌المثل معروف که ایشان منظوم کرده‌اند را با هم می‌خوانیم.

ابن رشته سر دراز دارد:

عشقم به تو سوز و ساز دارد

بس قصه‌ی جان‌گداز دارد

شرحش نتوان دهم به یک بار

این رشته سر دراز دارد

حسن خداداد را حاجت مشاطه نیست:

روی دلارام تو این همه زیبا ز چیست؟

آن که به زیبایی‌ات بخل نورزیده کیست؟

سعی مکن تا شود روی تو مقبول‌تر

حسن خداداده را حاجت مشاطه نیست

هر که بامش بیش برفش بیشتر:

هر چه نایاب است حرفش بیشتر

بطن اقیانوس ژرفش بیشتر

خرج و دخلت را نکن با کس قیاس

هر که بامش بیش برفش بیشتر

با امید انتشار سروده‌های این شاعر خوش‌ذوق هم‌دیار.

منبع: کتاب قند و قروت در مردم‌نگاری تربت حیدریه؛ محمد مهدی تهرانچی

***