سیاه‌مشــــــــــــــــــــــــــــــــق

بی‌مهری مسئولین تربتی به مشاهیر تربت؛ حسین دوپیکر

به نام خدا

دهم تیر زاد روز شاعر گرانقدر معاصر، محمد قهرمان است. او نه تنها شاعری تواناست، بلکه در حوزه‌ی ادبیات و شعر فارسی پژوهشگری برجسته و سرشناس است. او در زمینه‌ی شعر سبک هندی (اصفهانی) تلاش بسیاری انجام داد که از جمله آن‌ها می‌توان به تصحیح دیوان صائب و گزیده‌ی اشعار سبک هندی (صیادان معنی) اشاره کرد. وی تلاش‌های بی‌وقفه‌ای جهت اعتلای فرهنگ و ادب ایران انجام داد که هیچ‌گاه آن‌گونه که سزاوار باشد از جانب مسئولان و همشهریان معاصرش شناخته نشد و درک درستی از او و فعالیت‌های بی دریغ و دلسوزانه‌اش صورت نگرفت.

فردی که زمان فوتش مقام معظم رهبری در نامه‌ی تسلیت، برای درگذشت ایشان افسوس و دریغ می‌خورند و او را از چهره‌های ماندگار شعر و ادب فارسی یاد می‌کنند.

در این‌جا وقت آن است که از مسؤلان شهر تربت حیدریه و همشهریان استاد قهرمان پرسید که: چند نفر را می‌توان نام برد که همچون محمد قهرمان چنین شخصیت برجسته‌ای داشته باشند؟ و شاید باید چنین پرسید که آیا محمد قهرمان را می شناسید؟ چقدر از نخبگان این شهر از دست بی‌مهری شما مسئولان هجرت کردند و حتی نخواستند دوباره به تربت حیدریه بازگردند؟! باید تاسف خورد برای مسؤلان بی‌مسؤلیت و بی‌عملی که کارشان شعار دادن است! گویا تنها زمانی فرهیختگان و هنرمندان برای مسؤلان، صاحب قدر و منزلت هستند که بتوانند از وجود آنها و از هنرشان برای پیشبرد اهداف و مصالح خود استفاده کنند. آن زمان است که هنرمند صاحب قدر و منزلت می شود و در عکس‌های یادگاری درون قاب قرار می گیرد  و همین که منافع برآورده شد، دیگر هنرمند جایگاه و ارزشی ندارد.

جای تاسف و ناراحتی است که مسؤلان شهرداری و شورای شهر حاضر نشدند برای ادای احترام به استاد محمد قهرمان سردیس آن بزرگوار در شهر نصب شود. شهری که فضای آن پُر شده از آلودگی‌های بصری، رنگهای بی‌مایه، آثار بی‌هویت و بی‌کیفیتی که فقط کپی‌های دست چندم هستند و مبلمان متشنج و از هم گسیخته، که موجب آزار شهروندان است، البته تمام این موارد را در مقاله‌ای مفصل بیان خواهم کرد.

من تصمیم گرفته بودم که برای ادای احترام به هم‌ولایتی خود استاد محمد قهرمان که از نامداران فرهنگ و ادب این کشور هستند سردیسی بسازم و در زادگاه ایشان روستای امیرآباد نصب کنم. خوشبختانه این کار انجام شد. در این میان عکسی از این مجسمه در فضای مجازی به دست استادم جناب آقای احمد زنگنه رسیده بود، از آنجا که ایشان ارادت خاصی به فرهنگ و هنر دارند و خود از هنرمندان این شهر هستند، بر آن شدند که پیگیری‌هایی انجام دهند و یکی از این مجسمه در شهر نصب شود. اما متاسفانه هر هفته بنا به دلایلی مراحل نهایی نصب مجسمه به تاخیر می‌افتاد و آقای زنگنه از کارشکنی و مخالفت مسئولین مربوطه می‌گفتند و تا آن‌جا ادامه پیدا کرد که من کاملا منصرف شدم و این مخالفت‌ها را بی‌احترامی به استاد قهرمان دیدم و با تماسی که با آقای زنگنه داشتم خواستم دیگر این موضوع را پیگیری نکنند.

بهتر است که این سردیس در همان روستای زادگاهش نصب شود و در بین هم ولایتی‌هایش باشد. چون مطمئن هستم که آنان به استاد احترام خاصی دارند و قدر او را بهتر می‌دانند. باشد که مسئولان به خود بیایند و بفهمند که چه می‌کنند.

چون نهال خشک دل کندم ز حق آب و گل

ریشه ام را گر برون آرند از گل دور نیست

(محمد قهرمان)

یاحق

حسین دوپیکر

سوم تیر یکهزار و سیصد و نود و پنج خورشیدی