سیاه‌مشــــــــــــــــــــــــــــــــق

دانلود گزارش تفسیر قرآن به تاریخ 13950322 فایل PDF / لینک مطلب / فایل صوتی

به نام آفریننده‌ی زیبایی‌ها

درود دوستان عزیز.دومین جلسه‌ی تفسیر قرآن در ماه رمضان در حسینیه‌س صفارشرق برگزار شد. حیاط حسینیه را فرش کرده بودند و نسیم ملایمی می‌وزید که در خردادماه حسابی غنیمت است.

برنامه‌ی این جلسه نیز ادامه‌ی آیات سوره‌ی بقره بود. جلسه با خواندن آیه‌های 97 و 98 شروع شد. یک به یک دوستان تفسیرهایی که از قبل خوانده بودند را ارائه کردند و به نوبت تفسیرهای آقایان مکارم، صفایی، طالقانی،‌طباطبایی و قرائتی خوانده شد. پس از آن به سراغ آیات 99، 100 و 101 رفتیم و باز یک به یک تفسیرهای مربوط به آیات مذکور خوانده شد.

از مهم‌ترین نکاتی که در این جلسه دوستان به آن اشاره کردند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ابن عباس و اهمیت او در تاریخ حدیث، پیام واحد و پیام‌آوران متعدد، تفاوت جبرئیل با میکائیل، مکالمه‌ی بین ابن صوریای یهود و پیغمبر اسلام، یهود مدینه و عادت به سروری، بهانه‌جویی بنی‌اسرائیل در طول تاریخ، تفاوت در جایگاه‌ها و مسئولیت‌ها و تشابه در اهداف، رسول و ملائکه در خدمت هدفی بزرگ‌تر، پاسخ قرآن به یهود مدینه، پیغمبر و فرشته‌ی وحی، ریشه‌ی جبریل، ریشه‌ی میکال، جبرئیل و میکائیل در قرآن، جبرئیل و موسی، جبرئیل و پیغمبر اسلام،‌ تاریخ بنی‌اسرائیل و جبرئیل، رابطه‌ی کفر و فسق، پیمان‌شکنی در تاریخ بنی‌اسرائیل، جبر حاکم بر بنی‌اسرائیل و اختیار انسان در جبر محیط، یهود مدینه در جنگ احزاب، مفهوم فسق، مفهوم نبذه، کعب‌الاحبار در تاریخ اسلام.

جلسه در ساعت 21:35 شب آغاز شد.

ابتدا متن آیات و سپس ترجمه‌ی آن را با هم خواهیم. برای معنی فارسی آیات از سایت پارس قرآن http://www.parsquran.com استفاده کردم. این سایت از سه ترجمه فولادوند، مکارم شیرازی و بهاالدین خرمشاهی استفاده کرده است که برای مقایسه هر سه ترجمه را در کنار هم خواهم آورد.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏

قُلْ مَنْ کَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِکَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقًا لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِینَ ﴿٩٧﴾ مَنْ کَانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَمَلائِکَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِیلَ وَمِیکَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْکَافِرِینَ ﴿٩٨﴾ وَلَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَیْکَ آیَاتٍ بَیِّنَاتٍ وَمَا یَکْفُرُ بِهَا إِلا الْفَاسِقُونَ ﴿٩٩﴾ أَوَکُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَبَذَهُ فَرِیقٌ مِنْهُمْ بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا یُؤْمِنُونَ ﴿١٠٠﴾ وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِیقٌ مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ کِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ کَأَنَّهُمْ لا یَعْلَمُونَ ﴿١٠١﴾

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللّهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿۹۷﴾

فولادوند: بگو كسى كه دشمن جبرئيل است [در واقع دشمن خداست] چرا كه او به فرمان خدا قرآن را بر قلبت نازل كرده است در حالى كه مؤيد [كتابهاى آسمانى] پيش از آن و هدايت و بشارتى براى مؤمنان است

مکارم: (آنها مي‏گويند چون فرشتهاي كه وحي بر تو نازل مي‏كند جبرئيل است و ما با جبرئيل دشمن هستيم به تو ايمان نمي‏آوريم) بگو كسي كه دشمن جبرئيل باشد (در حقيقت دشمن خدا است) چرا كه او به فرمان خدا قرآن را بر قلب تو نازل كرده است، قرآني كه كتب آسماني پيشين را تصديق مي‏كند و هدايت و بشارت براي مؤ منان است.

خرمشاهی: بگو هر كس دشمن جبرئيل باشد [بداند] كه جبرئيل آن را به دستور الهى بر دل تو نازل كرده است و آن همخوان كتابهايى است كه پيشاپيش آن است و راهنما و مژده‏بخش مؤمنان است‏

مَن كَانَ عَدُوًّا لِّلّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَافِرِينَ ﴿۹۸﴾

فولادوند: هر كه دشمن خدا و فرشتگان و فرستادگان او و جبرئيل و ميكائيل است [بداند كه] خدا يقينا دشمن كافران است

مکارم: كسي كه دشمن خدا و فرشتگان و فرستادگان او و جبرئيل و ميكائيل باشد (كافر است و) خداوند دشمن كافران است.

خرمشاهی: كسى كه دشمن خداوند و فرشتگان او و پيامبرانش و جبرئيل و ميكائيل باشد [كافر است‏] و خداوند دشمن كافران است‏

وَلَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا إِلاَّ الْفَاسِقُونَ ﴿۹۹﴾

فولادوند: و همانا بر تو آياتى روشن فرو فرستاديم و جز فاسقان [كسى] آنها را انكار نمى‏كند

مکارم: نشانه‏هاي روشني براي تو فرستاديم، و جز فاسقان كسي به آنها كفر نمي‏ورزد.

خرمشاهی: و بر تو آيات روشنگرى فرو فرستاده‏ايم، و جز نافرمانان كسى به آنها انكار نمى‏ورزد

أَوَكُلَّمَا عَاهَدُواْ عَهْدًا نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم بَلْ أَكْثَرُهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ ﴿۱۰۰﴾

فولادوند: و مگر نه اين بود كه [يهود] هر گاه پيمانى بستند گروهى از ايشان آن را دور افكندند بلكه [حقيقت اين است كه] بيشترشان ايمان نمى‏آورند

مکارم: و آيا هر بار آنها (يهود) پيماني (با خدا و پيامبر) بستند جمعي آن را دور نيفكندند؟ (و با آن مخالفت نكردند ؟) و بيشتر آنها ايمان نمي‏آورند.

خرمشاهی: چرا هر گاه پيمانى بستند گروهى از آنان آن را شكستند، آرى بيشتر آنان ايمان ندارند

وَلَمَّا جَاءهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ كِتَابَ اللّهِ وَرَاء ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ ﴿۱۰۱﴾

فولادوند: و آنگاه كه فرستاده‏اى از جانب خداوند برايشان آمد كه آنچه را با آنان بود تصديق مى‏داشت گروهى از اهل كتاب كتاب خدا را پشت‏سر افكندند چنانكه گويى [از آن هيچ] نمى‏دانند

مکارم: و هنگامي كه فرستاده‏اي از سوي خدا به سراغشان آمد در حالي كه با نشانه‏هائي كه نزد آنها بود مطابقت داشت، جمعي از آنان كه داراي كتاب بودند كتاب خدا را پشت سر افكندند، گوئي اصلا از آن خبر ندارند.

خرمشاهی: و چون پيامبرى از سوى خداوند به نزد ايشان آمد كه گواهى‏دهنده بر [حقانيت‏] كتابشان بود، گروهى از اهل كتاب، كتاب الهى را به پشت سر افكندند، گويى [حقيقت را] نمى‏دانند

﴿سوره‌ی بقره؛ آیه‌ی 97 و 98 و 99 و 100 و 101﴾