درود دوستان. طالب آملی از دیگر شاعران سبک هندی است که ابیات خوب بسیار دارد. او به لحاظ زمانی هم بر بیشتر شاعران این سبک تقدّم داشته است. طالب از شاعرانی بود که به هند سفر کرد. وی در دربار جهانگیرشاه مقام ملکالشعرایی یافت و در سال 1036 درگذشت.
در ادامه ابیاتی از این شاعر خوشذوق را خواهید خواند که به انتخاب استاد محمد قهرمان در کتاب صیادان معنی آمده است.
گفتی آیم به عزم سوختنت
دیر کردیّ و انتظارم سوخت
#طالب_آملی
اکنون که گشت گوشهی زندان وطن مرا
آزاد کردنم به غریبی فکندن است
#طالب_آملی
به حشر, تن به جحیم افکنم نخستین گام
دل و دماغ رسنبازی صراطم نیست
#طالب_آملی
فالِ بُردن مزن دلا زنهار
عشقبازان همیشه باختهاند
#طالب_آملی
خانهی شرع خراب است که ارباب صلاح
در عمارتگری گنبدِ دستارِ خودند
#طالب_آملی
مُردم ز رشک, چند ببینم که جام می
لب بر لبت گذارد و قالب تهی کند
#طالب_آملی
از ضعف به هر جا که نشستیم وطن شد
وز گریه به هر سو که گذشتیم چمن شد
جان دگرم بخش که آن جان که تو دادی
چندان ز غمت خاک به سر ریخت که تن شد
پیراهنی از تار وفا دوخته بودم
چون تاب جفای تو نیاورد کفن شد
#طالب_آملی
برچسبها: صیادان معنی, استاد محمد قهرمان
