ما قهرمان میخواهیم؛ بهمن صباغ زاده
به نام آفرینندهی زیباییها
درود دوستان عزیز. حدود دو ماه پیش بود باخبر شدم آقای حسین دوپیکر از هنرمندان همشهری تصمیم خود را عملی کرده است و سردیسی از استاد محمد قهرمان را با هزینهی شخصی و بنا به علاقهاش به استاد قهرمان ساخته است و تصمیم دارد این سردیس را در میدان روستای امیرآباد نصب کند. بگذریم از این که ایشان چند سال پیش در حال تکمیل مراحل ساخت سردیس استاد قهرمان بود که کارگاهش دچار حادثهای شد و سردیس از بین رفت. بسیار خوشحال شدم و گفتم که خوب است نصب سردیس که حاصل زحمات دوست عزیز و هنرمندم دیده شود. خانوادهی قهرمان هم نظر مشابهی داشتند و دوست داشتند با برگزاری مراسمی از حسین دوپیکر تجلیل کنند.
دهم تیرماه زادروز استاد قهرمان در ماه مبارک رمضان بود و جلسه به پنجشنبه 17/4/1395 موکول شد. خانوادهی قهرمان لطف کردند و از مشهد تشریف آوردند میزبان شاعران و جمعی از هنرمندان تربتی شدند. مکان برگزاری جلسه خانهی پدری محمد قهرمان در روستان امیرآباد بود. جلسهای بود بسیار صمیمانه که شکر خدا به زیبایی برگزار شد و خاطرهای خوش شد برای میهمانان و اهالی روستای امیرآباد. گزارش این جلسه را در وبلاگ گذاشتهام و در آرشیو وبلاگ هفته سوم تیر ۱۳۹۵ موجود است.
در این جلسه بود که آقای احمد زنگنه به نمایندگی از اعضای شورای شهر پشت تریبون رفتند و بعد از تقدیر از صاحب اثر، آقای حسین دوپیکر گفتند که این سردیس به لحاظ فنی و هنری اثری برجسته محسوب میشود و اعضای شورای شهر که در جلسه حضور دارند طبق توافق قبلی و مصوبهی شورای شهر تربت حیدریه مایل هستند دو نمونهی دیگر از همین سردیس جهت نصب در پارک مشاهیر و موزهی مشاهیر تربت به آقای دوپیکر سفارش دهند. حتی مبلغ اندکی را هم عنوان کردند که به نظر من کار درستی نبود. همه از شنیدن این خبر خوشحال شدیم که سردیسهایی با کیفیت و ممتاز از استاد قهرمان در تربت نصب میشود.
چون گفته شده بود مصوبهی شورای شهر است آقای دوپیکر عزیز هم دست به کار میشود و نمونهای دیگر از سردیس را آماده میکند اما نه خبری از قرارداد میشود و نه هماهنگی برای نصب و تحویل گرفتن سردیس. پیگیری که میکند متوجه میشود ظاهرا حضرات از آنچه گفتهاند و تصویبیدهاند پشیمان شدهاند. اینجا مایلم تاکید کنم که به شخصه برای حسین دوپیکر احترام زیادی قائلم و از علاقهی وی به همولایتیاش استاد محمد قهرمان خبر دارم و میدانم که ساخت سردیس را علاقهی شخصی شروع کرد و ادامه داد و به ثمر رساند. با اینکه هیچ اطلاعی از مجسمهسازی ندارم اینقدر میدانم که تمام هزینهی یک کار تجسمی مربوط است به ساخت نمونهی اولیه و قالبگیری و ساختن قالب آن، که تمام اینها را آقای دوپیکر با هزینهی شخصیاش انجام داد.
حسین دوپیکر عزیز تنها به نوشتن متن کوتاهی و انتشار آن بسنده کرد آنهم تنها از این جهت که دوستانی که در آن مراسم حضور داشتند و دیگرانی که احیانا خبر نصب سردیس اثر دوپیکر را شنیدهاند گمان نکنند که وی از انجام کار سر باز زده است. بدانند که صحبتهای مسئولین باد هواست و اگر سردیس استاد قهرمان در جای مشخص نصب نشد دلیلش بیتوجهی مسئولین است.
صحبت به نظر من بیمهری به استاد محمد قهرمان نیست، بیمهری به هنرمند و بیمهری به هنر است. اثر حسین دوپیکر در میدان اصلی روستای امیرآباد کنار راه نصب است و به نظر من جایی از آن بهتر برای این اثر وجود نداشت. روستایی که قهرمان بسیار دوستش میداشت و نوجوانی و جوانیاش را در آن گذرانده بود. روستایی که در آن محمد قهرمان نوجوانان به فرهنگ شفاهی تربت عشق ورزید و ذره ذره این گویش شیرین در عمق جانش ریشه دواند.
اگر حسین دوپیکر عزیز متنی منتشر کرده است و اگر من چند خطی نوشتهام نه خاطر بدقولی مسئولان است که به نظر من چیزی طبیعیتر از شعار دادن و عمل نکردن مسئولان امروز مملکت وجود ندارد. اگر مسئولین به بزرگداشت شخصیتهایی چون استاد قهرمان و امثال وی علاقهای ندارند غریب نیست که اگر قهرمان از آنها بود که دامن هنرش را به سیاست آلوده میکرد جایگاهی که امروز در نظرها دارد را نداشت. امروز حسین دوپیکری پیدا نمیشد که بدون سفارش هیچ سازمان و نهاد و شخصی با عشق پیرامون این شخصیت کار کند؛ و امثال من خط به خط «خدی خدای خودم» را حفظ نبودیم. اگر به نصب سردیس قهرمان اهمیت میدهیم به این خاطر است که احساس میکنیم ما به وجود قهرمان و شناختن او احتیاج داریم. وگرنه قهرمان و امثال قهرمان آزاد زندگی میکنند و آزاد از دنیا میروند. این ما هستیم که قهرمان میخواهیم.
بهمن صباغ زاده
20/5/1395
متن منتشره از سوی آقای حسین دوپیکر:
بیمهری مسئولین تربتی به مشاهیر تربت؛ حسین دوپیکر
http://bahmansabaghzade2.blogfa.com/post-2804.aspx
برچسبها: بزرگداشت استاد محمد قهرمان در زادگاهش, استاد محمد قهرمان, روستای امیرآباد, حسین دوپیکر
